Tanrısal Döngü

Çok büyük laflar edecek değilim, ilk defa bu kadar yalın anlatacağım hikayemi.

Metropolden-azgın kalabalıklardan- beynimin parçaları arasına sığdırabildiğim kadar insanı ve sevişebilecek kadar güzel kadınları hikayeme sıhhat versinler diye anıyorum burada. Bir çoğunun ruhu şad olsun.

Ben inanırım ki "tanrı insana öldürebilme kudretini verdiği gün tanrısallığından birinci parçayı, birilerini diğerlerine üstün kıldığı gün ikinci parçayı ve düşünebilecek kudreti bahşettiği gün üçüncü ve son parçayı yitirmiştir"

Ve hikaye başlar. 

Dikkat edin! Tanrım atıl bir durumda. Ve sizin iman ettiklerinizin benim nazarımda bir geçerliliği yok.

Bir kadınla tanıştım, yıl 994. Güzel bir kadın. Güzel kelimesini belleğinizdeki anlamını unutarak kavrayın. TEK GÜZEL ŞEYDİ BU KADIN. Tüm estetik anlayışımın göbeğine oturmuş, renklerin taşıdığı her anlamı değiştirmiş ve kendisine benzemeyen her şeyi anlamsal yitirilmişliğe defetmişti. 

Bu yükün altına girerek, elimde bir gül, karşısına çıktım. "Seviyorum kadın inceden inceden seni, siyaha beyaz, gri tonların hepsine pembe anlamlar yüklemişsin, yüreğim kadar seviyorum seni"

Bu biraz ağır geldi belki, ilkin pek anlam veremedi bu çıldırma eşiğine düşmüş adamın senfonisine, gülü uzattım, tebessüm etti. 

Bir zaman sonra bir kahve içmeye çıkma kararı aldık.

Bir zaman sonra seviştik.

Bir zaman boyunca

Bir zaman sonra gitti.

Gitmesi biriktirdiklerimizin altından çekilmesi anlamına geliyordu ve üzerime yıkıldı her şey.

Öldürmeye karar verdim.

Tanrısallığı yakalamanın başka bir yolu yoktu.

Bir zeytinlik, zeytinin her anlamına isyan edecek kadar kötü durumda olan bir zeytinlikte, olabildiğince uzak bir yerden tek bir hamlede öldürdüm.

Not:Aslında bir öldürme vakıası gerçekleşmemiştir. Öldürdüğünü zannetiği kişi, "güzel" olarak kabul ettiği kişi bile değildir. Ama kendi dünyasında yakaladığı tanrısallık hissinin esrarlı gevşeticiliği altında rahatlamış ve ussal sancıdan kurtulmuştur. 

Sevgili okur. Burada gerçek olmaya hiç bir şekilde yaklaşamayan bir adamın hikayesini yazdım. Ben bu adamı yaratma cesaretini beni yaratan tanrıdan alıyorum. Yarattığım adam beni atıl hale getirme cesaretini benden. Onun var ettiği kadın terk etme cesaretini ondan alıyor.